Situado a 217 metros sobre o nivel do mar, o Monte Pelotiño alberga un dos conxuntos de arte rupestre máis destacados do municipio de Rianxo. Esta elevación, próxima á Autovía do Barbanza, é un auténtico miradoiro natural e garda nas súas rocas o testemuño silencioso das comunidades que habitaron a zona durante a Idade de Bronce.

O conxunto de petróglifos de Os Campos, situado na parroquia de Santa María de Leiro, é un dos xacementos de arte rupestre máis destacados do municipio de Rianxo. Estes gravados distribúense por unha extensa área comprendida entre A Pedreira e A Devesa de Rianxiño, estendéndose cara ao Alto do Corniño. Accédese desde a estrada Rianxo-Catoira, tomando unha pista a man esquerda pouco antes de chegar á Pedreira, que pasa de asfaltada a camiño de terra. Ao longo desta zona, aparecen numerosos gravados labrados sobre as rocas, visibles en distintas laxes ao longo do percorrido.

Os petróglifos de Os Mouchos, situados nas proximidades da pista asfaltada que conecta Brión coa praia das Cunchas, son un dos conxuntos rupestres máis accesibles e fascinantes de Rianxo. Este grupo de gravados atópase xusto antes de chegar á praia, na penúltima curva á dereita, antes de alcanzar o areal. Desde esa curva, unha pista de terra leva novamente ao lugar de Brión. Os petróglifos están localizados entre esta pista e o muro dunha casa, a uns metros en dirección este, o que facilita o seu acceso.

O Petróglifo de Rianxiño é unha valiosa mostra da arte rupestre galego, situada moi preto do Castro de Rianxiño, o que suxire unha continuidade histórica e cultural entre ambos os xacementos. Atópase tallado sobre unha única roca granítica, que presentan fortes gretas naturais, pero que aínda conserva con claridade os gravados realizados por antigas comunidades.

Os Petróglifos da Foxa Vella son un dos primeiros gravados rupestres descubertos no municipio de Rianxo e constitúen unha das mostras máis destacadas do patrimonio arqueolóxico da zona. Localízanse nunha laxa granítica situada aos pés do Monte da Pelotiña, moi preto da vía rápida, o que facilita o seu acceso.

O conxunto das mámoas dos Campiños, situado na parroquia de Santa María de Leiro, é un destacado sitio arqueolóxico que alberga seis túmulos funerarios, catalogado como Patrimonio Cultural de Galicia. Este grupo de estruturas megalíticas está composto por montículos de terra e pedra que marcan a localización dos enterramentos. No centro de cada montículo, baixo a capa de terra e pedras de gran tamaño, atópanse as cámaras funerarias, onde se realizaban os rituais funerarios das comunidades prehistóricas.

O Castelo da Lúa é un dos vestixios máis representativos da historia de Rianxo. Situado nun estratéxico enclave xunto á liña costeira da ría de Arousa, o castelo foi orixinalmente un importante forte de vixilancia e defensa. A súa construción remóntase ao século XIII, cando foi erixido por Paio Gómez Chariño, o primeiro señor de Rianxo.

Preto da ermida de San Ramón de Bealo, no municipio de Boiro, atópanse dous dos petróglifos máis emblemáticos da rexión: A Laxe do Agoeiro e A Pedra da Serpe, un conxunto arqueolóxico que se considera un dos maiores tesouros prehistóricos de Galicia. Estes gravados rupestres, de gran interese para os amantes da arqueoloxía e a arte prehistórica, destacan pola diversidade e o simbolismo das súas representacións.

Os Castros de Neixón son un dos conxuntos arqueolóxicos máis destacados do Noroeste peninsular, situados nunha pequena península que penetra na ría de Arousa. Este conxunto está composto por dous asentamentos: o Castro Pequeno e o Castro Grande. Así mesmo, ademais dos dous asentamentos castrexos, esta península tivo unha prolongada ocupación ao longo do tempo, como o testemuñan os restos arqueolóxicos atopados, que revelan a evolución das sociedades galegas desde a Idade de Bronce ata a Idade Media.

Situado no extremo sur da península de Cabo da Cruz, preto do antigo porto pesqueiro da zona, o Castro do Achadizo é un dos xacementos máis antigos e significativos de Galicia. Este asentamento, que estivo habitado practicamente durante toda a Idade de Ferro, é unha referente clave no estudo da prehistoria galega.